Κλασσικό

Μόνο στον Αέρινο κόσμο της Μαρίας Βουμβάκη μπορεί ένας άνεμος να μας βγάλει από την τρικυμία αυτού του κόσμου. Κατά τα λοιπά ο καθένας στην σκήτη της λύπης του επιβιώνει από το περίσσευμα καρδιάς που τού ‘χει μείνει. Σ’ έναν κόσμο που αναποδογύρισε και μας άδειασε σαν καμμένα αποτσίγαρα, σ’ έναν κόσμο που λες έχει βαλθεί να καταστρέψει κάθε μικρό έστω όνειρο. Ας ειν΄ καλά η φαντασία να παίρνουμε λίγο οξυγόνο κατά καιρούς πριν ξαναβουτήξουμε στην αιθαλομίχλη που εγκαταστάθηκε στις μέρες μας.

Κλασσικό

Από αυτό το γλυκό μαχαίρι του έρωτα βρεθήκαμε πολυτραυματίες στον Ευαγγελισμό. Κι άντε να εξηγήσεις στους επιστήμονες ότι πήγαινες γυρεύοντας κι είσαι κι ευχαριστημένη από τα τραύματά σου. Έλα, μαζί να ζήσουμε κι η νύχτα όσα φέρει με την υπόσχεση η μέρα να τα κρατήσει αληθινά. Αλλιώς δεν λέει. Μην ψάχνεις λόγο και σκοπό. Η αγάπη είναι ένα πράγμα αέρινο, άυλο έρχεται φεύγει κι είσαι τυχερός αν η επίσκεψή της κρατήσει που λέει ο λόγος για πάντα.

Κλασσικό

Ό,τι σταυρώνεις και ό,τι προδίδεις. Γιατί και τα δυο προϋποθέτουν μεγάλη αγάπη. Δεν ξεριζώνεις έτσι τυχαία την καρδιά σου. Πόνος πολύς για να μείνεις μόνος σου τελικά χωρίς αναφορές και χωρίς χρωστούμενα. Όλοι είμαστε ο σταυρός κάποιου άλλου είτε το γνωρίζουμε είτε όχι. Και θα προδώσουμε και θα αθετήσουμε και θα κοιταχτούμε στον καθρέφτη βλέποντας το πρόσωπο ενός άλλου που δεν ζει πια ανάμεσά μας. Και ποιο είναι το αντίδωρο; Μια βαθιά μελαγχολία για εκείνα που δεν τολμήσαμε, εκείνα που δεν προλάβαμε και κλείσαμε τη ζωή μας σε άλλες αγάπες από αυτές που ποθήσαμε.

Κλασσικό

Παιδί παιδάκι αλλιώτικο σε λυπάμαι. Θα μεγαλώσεις σε κενό αέρος, θα καείς σαν Ίκαρος και θα γεράσεις πολύ γρήγορα. Θα μετράς τα χρόνια με απουσίες, τις απουσίες με κομμάτια από τη σάρκα σου, τη σάρκα σου με βαθμούς εγκαυμάτων. Παιδί παιδάκι αλλιώτικο, μοίρα σου είναι να διασχίζεις τις λεωφόρους του κόσμου αγέρωχο, μιλώντας μόνος σου, ακούγοντας τις λέξεις των άλλων που δεν έχουν από μέσα, θα ντύνεσαι τη λύπη τους και θα πίνεις νερό από λίμνες σφαλμάτων.»Παιδί παιδάκι αλλιώτικο απ‘τα παιδιά του κόσμου», δε θα γίνεις πελάτης των Τζάμπο και του Ζαχαριά, δε θα πιεις καπουτσίνο στα Στάρμπακς και στα Φλοκαφέ, δε θα οδηγήσεις το 4Χ4 των ονείρων των άλλων. Θα χαθείς μέσα σε σελίδες βιβλίων και σε λέξεις που θα σε προδώσουν. Ο έρωτάς σου θα είναι κόκκινος σαν αίμα και σαν φωτιά, η ζωή σου κίτρινη σαν πυρετός και η καρδιά σου τεράστια σαν απορία. 

Κλασσικό

Όχι, να με ρωτήσεις για τα χαμένα πράγματα. Έχω να σου διηγηθώ πολλά για το πώς εξέπεσε η ζωή μας κι έγινε έρμαιο καταστάσεων που άλλοι διάλεξαν για μας. Φαντάζει πολυτέλεια η αισθηματική μας περιδίνηση όταν έξω κυκλοφορούν φίδια και οσφυοκάμπτες. Να με ρωτήσεις να σου πω για το θανάσιμο άγχος του αύριο που χιλιάδες κόσμου ταλανίζει γιατί έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα φαντάζουμε ηλίθιοι χαμογελώντας για τις αγάπες μας μόνο.

Κλασσικό

Μα αυτή η καταιγίδα στο κεφάλι είναι που τα κάνει όλα. Μη μου πειράζετε τους ιδανικούς αναχωρητές. Αυτούς που θα ξεκινήσουν μια μέρα χωρίς τίποτα για ν’ αναζητήσουν τα πάντα. Και ναι, σε μια κουταλιά νερό θα πνιγούν γιατί αυτοί έχουν μάθει στις ανοιχτές θάλασσες και στις μάχες με τα θηρία.

Κλασσικό

Ό,τι δεν σε σκοτώνει σε χρεώνει. Τα διόδια της ζωής που λέγαμε και προηγουμένως. Το ωραιότατο Ρέκβιεμ του Αλκίνοου Ιωαννίδη για μια μέρα που όλοι οι άνθρωποι θα έχουν φύγει από τη γη και θα έχει μείνει μόνος του ένας να βρει ή να φτιάξει το παραμύθι που θα βγει επιτέλους αληθινό. Όχι εκείνο με την κολοκύθα που έγινε άμαξα. Το άλλο το πιο θλιμμένο. Με τον άνθρωπο που ξαναβρίσκει την αξιοπρέπεια και το χαμόγελό του σε καιρούς που αυτά θεωρούνται έως και παράνομα.